<a href="http://www.hitsteps.com/"><img src="//log.hitsteps.com/track.php?mode=img&amp;code=8f721af964334fa3416f2451caa98804" alt="web stats" width="1" height="1">website tracking software

Magpadala ng Pera -  Tungkol sa Amin -  News Center -  Ang Bangko ng Timog sa Krosroad: Mga Rehistrasyon para sa Pagkakabuhay ng Institusyon

Ang Bangko ng Timog sa Krosroad: Mga Rehistrasyon para sa Pagkakabuhay ng Institusyon

Nagpapanatili ba ang Bank of the South ng isang pampublikong registry ng mga memoranda of understanding (MoU), mga kasunduan, o mga pag-aaral sa kakayahang maisagawa?

Para sa mga negosyo ng remittance na nagsisilbi sa buong Latin America, ang transparensya at kalinawan sa regulasyon ay napakahalaga—lalo na kapag nakikipagtulungan sila sa mga institusyong pangpananalapi sa rehiyon tulad ng Bank of the South (Banco del Sur). Itinatag upang pukawin ang ekonomikong integrasyon at mapatatag ang soberanyang pag-unlad, ang Bangko ay sumuporta sa maraming intergobyernamental na pakikipagtulungan. Gayunman, hindi tulad ng mga pangunahing multilateral na nagpapautang tulad ng Inter-American Development Bank o ng World Bank, ang Bank of the South ay *hindi* nagpapanatili ng pampublikong ma-access at searchable na registry ng mga memoranda of understanding (MoU), mga kasunduan, o mga pag-aaral sa kakayahang maisagawa.

Ang kawalan ng sentralisadong, real-time na paglalathala na ito ay nagdudulot ng mga hamon para sa mga provider ng remittance na naghahanap ng sapat na impormasyon para sa due diligence hinggil sa mga balangkas ng cross-border na pagbabayad, mga kasunduan sa currency swap, o mga proyektong imprastruktura na maaaring makaapekto sa mga ugnayan sa correspondent banking o sa kahusayan ng settlement. Bagaman minsan ay inilalathala ang ilang MoU sa pamamagitan ng mga pambansang sentral na bangko o sa mga press release, wala nang opisyal na repositoryo na regular na ini-update.

Kaya naman, dapat papunan ng mga kumpanya ng remittance ang kanilang pananaliksik sa publiko sa pamamagitan ng direktang pakikipag-ugnayan—sa pamamagitan ng pakikipag-ugnay sa mga awtoridad sa pananalapi ng mga miyembro ng bansa o sa pamamagitan ng paggamit ng mga diplomatisong channel para makakuha ng napatunayang dokumentasyon. Ang mga aktibong koponan sa compliance ay nagsusuri rin ng mga pagbabago sa patakaran sa rehiyon sa pamamagitan ng mga organisasyon tulad ng SELA at SIECA upang maantispipate ang mga operasyonal na implikasyon. Habang lumalawak ang papel ng Bangko, ang mas mataas na antas ng transparensya ay magbibigay-daan sa mas malaking suporta sa inobasyon sa larangan ng fintech at remittance sa rehiyon.

Anong mga teknikal na tulong o mga programa sa pagpapaunlad ng kakayahan (kung mayroon man) ang ipinagawa nito para sa mga institusyong pangkabayaran ng mga bansang kasapi?

Ang mga institusyong pangkabayaran sa buong mga bansang kasapi ay unti-unting gumagamit ng nakatutulong na teknikal na tulong upang palakasin ang mga operasyon sa pagpapadala ng pera. Sa pagkilala sa mahalagang papel ng ligtas, abot-kaya, at transparent na cross-border payments, ilang internasyonal na organisasyon—kabilang ang World Bank, IMF, at mga rehiyonal na bangkong pangkaunlaran—ay naglunsad ng mga programa sa pagpapaunlad ng kakayahan na partikular na nakatuon sa mga pambansang institusyong pangkabayaran.

Ang mga inisyatibong ito ay kasama ang pagsasanay sa digital literacy para sa mga kawani ng bangko, suporta sa regulatory sandbox para sa mga platform ng remittance na naka-integrate sa fintech, at mga praktikal na workshop tungkol sa compliance sa AML/CFT na isinagawa batay sa mga mataas na dami ng remittance corridors. Halimbawa, ang “Remittance Market Development Program” ng World Bank ay nagsanay na ng higit sa 1,200 propesyonal sa sektor ng pankabayaran sa 35 bansa mula noong 2020—na nagpapahusay sa interoperability, nababawasan ang mga gastos sa transaksyon, at pinabubuti ang mga pamantayan sa pag-uulat ng datos.

Ang ganitong uri ng pagpapaunlad ng kakayahan ay hindi lamang nagpapalakas sa institusyonal na resilience kundi direktang nagbibigay din ng benepisyo sa mga manggagawang migrante at kanilang mga pamilya sa pamamagitan ng mas mabilis na payout times at mas mababang bayarin. Sa pamamagitan ng pag-align sa mga global na pamantayan tulad ng G20 Remittance Corridors Initiative, ang mga programang ito ay nagpapalaganap ng tiwala, transparency, at scalability sa mga ekosistema ng remittance.

Para sa mga provider ng serbisyo sa remittance, ang aktibong pakikilahok sa mga programang ito ay nagbubukas ng access sa mga best practices, mga network ng kapareho, at mga oportunidad para sa co-funding—na ginagawang mas epektibo ang compliance at mas matatag ang inobasyon. Ang pagkakaroon ng kaalaman tungkol sa mga patuloy na teknikal na tulong ay nagpapanatili ng kumpetisyon at compliance ng mga negosyo sa mga umuunlad na regulatory landscape.

Paano naiiba ang kaniyang pamamaraan sa pagsusuri ng pagkakabuo ng utang kumpara sa Debt Sustainability Framework (DSF) ng World Bank?

Kapag sinusuri ang kalusugan ng piskal, ang Debt Sustainability Analysis (DSA) ng IMF at ang Debt Sustainability Framework (DSF) ng World Bank ay gumagampan ng magkaugnay ngunit hiwalay na mga tungkulin—lalo na sa konteksto ng mga negosyo ng remittance na nagsisilbi sa iba’t ibang emerging markets. Bagaman parehong sinusuri ang mga panganib sa soberanong utang, ang DSA ng IMF ay nakatuon sa katatagan ng makroekonomiya, sa mga pangangailangan sa panlabas na pagpopondo, at sa kahinaan sa mga biglaang panganib tulad ng pagbaba ng halaga ng salapi o pag-alis ng kapital—mga kadahilanan na direktang nakaaapekto sa mga daungan ng remittance, sa pagbabago ng palitan ng salapi, at sa gastos sa pagbabayad.

Sa kabilang banda, ang DSF ng World Bank ay binibigyang-priority ang pagbawas ng kahirapan at mga resulta sa pag-unlad, na mas malinaw na isinasama ang mga gastusin para sa panlipunang serbisyo at mga pagtataya sa paglago. Para sa mga kumpanya ng remittance, ang ibig sabihin nito ay ang pagsusuri ng IMF ay mas mabisang nagpapahiwatig ng mga operasyonal na panganib sa maikli hanggang katamtamang panahon—tulad ng biglang paghihigpit sa mga patakaran sa dayuhang salapi (FX) o kakulangan sa likuides ng sentral na bangko—na maaaring magdulot ng pagkaantala sa pagbabayad o pagtaas ng mga gastos sa pag-iingat laban sa pagbabago ng palitan ng salapi.

Ang mga provider ng remittance ay nakikinabang kung mabuti nilang susuriin ang mga DSA ng IMF: ang pagkasira ng mga indikador ng utang ay madalas na nangyayari bago ang regulasyong paghihigpit sa mga papasok na daloy ng pera o bago ipatupad ang sapilitang konbersyon sa lokal na salapi. Ang proaktibong paggamit ng mga ulat ng DSA ng IMF ay tumutulong sa mga kumpanya na i-adjust ang kanilang estratehiya sa bawat daungan ng remittance, i-optimize ang kanilang mga buffer sa likuides, at palakasin ang kanilang mga protokol sa pagsunod sa regulasyon bago pa man dumating ang anumang krisis.

Ang pag-unawa sa mga pagkakaiba ng mga pagsusuring ito ay nagbibigay-kapangyarihan sa mga negosyo ng remittance na unahin ang paghahanda sa mga pagbabago ng patakaran, pamahalaan ang panganib sa mga kasunduan, at panatilihin ang pagkatiwala sa serbisyo—na ginagawang kompetitibong kalamangan ang mga pananaw tungkol sa soberanong utang. Panatilihin ang kaalaman, panatilihin ang kakayahang umadapt.

Napag-aralan o inimpropose ba nang pormal ang integrasyon ng cryptocurrency o rehiyonal na digital na salapi bilang bahagi ng kanyang arkitekturang pangkabangkiran?

Samantalang tumatagal ang mga pandaigdigang remittance corridor, mas lumalalim ang pag-aaral ng mga arkitekto ng pananalapi sa mga inobatibong kasangkapan upang mapabilis ang proseso, mabawasan ang gastos, at mapabuti ang transparensya. Isang mahalagang tanong—“Napag-aralan o inimpropose ba nang pormal ang integrasyon ng cryptocurrency o rehiyonal na digital na salapi bilang bahagi ng kanyang arkitekturang pangkabangkiran?”—ang humikayat ng seryosong atensyon mula sa mga sentral na bangko at multilateral na institusyon.

Talaga nga, maraming pormal na pag-aaral ang sumaklaw dito. Ang ulat ng IMF noong 2022 tungkol sa cross-border payments ay binigyang-diin ang crypto-assets at CBDCs (central bank digital currencies) bilang potensyal na mga sangkap para mapataas ang kahusayan ng remittance—lalo na sa ASEAN, Caribbean, at Africa. Katulad nito, ang Bank for International Settlements (BIS) ay nagpilot ng Project Dunbar, na sinusubukan ang interoperable na CBDCs sa pagitan ng Australia, Malaysia, Singapore, at South Africa upang pasimplehin ang rehiyonal na remittances.

Kahit pa ang buong pagpapatupad ay nananatiling limitado dahil sa volatility, regulatory fragmentation, at mga alalahanin ukol sa AML/CFT (anti-money laundering / countering the financing of terrorism), ipinapakita ng mga pilot program ang tunay na potensyal nito. Para sa mga negosyo ng remittance, ang integrasyon ng mga compliant na digital currency rails—lalo na ang batay sa stablecoin o nakakonekta sa CBDC—ay maaaring magbigay ng proteksyon sa hinaharap ng kanilang imprastraktura at buksan ang daan patungo sa mga instant settlement na may mas mababang FX spreads.

Upang manatiling nangunguna, kailangan subaybayan ang mga pag-unlad sa patakaran at makipagtulungan sa mga regulated na fintech na kumukonekta sa mga legacy system at sa susunod na henerasyong digital currency networks. Ang kinabukasan ng abot-kaya at inklusibong remittances ay hindi lamang digital—kundi interoperably digital.

Anong mga aklatang pananaliksik o mga regional na think tank ang nagpatupad ng mga independiyenteng pagsusuri sa kahusayan nito bilang institusyon?

Kapag sinusuri ang institusyonal na kahusayan ng isang negosyo ng remittance, ang mga independiyenteng pagsusuri mula sa aklatang pananaliksik at mga regional na think tank ay nagbibigay ng mahalagang kredibilidad mula sa ikatlong partido. Ang mga institusyon tulad ng Migration and Remittances Unit ng World Bank, Centre for Global Development (CGD), at Overseas Development Institute (ODI) ay naglabas na ng mga mahigpit na pagsusuri tungkol sa regulador na tibay, epekto sa financial inclusion, at operasyonal na panghabambuhay ng mga digital na remittance provider.

Ang mga regional na think tank—kabilang ang African Economic Research Consortium (AERC), Asian Development Bank Institute (ADBI), at Inter-American Dialogue—ay nagpatupad ng mga pagsusuri na nakatuon sa partikular na bansa, lalo na sa mga remittance corridor tulad ng Nigeria–UK, Philippines–UAE, at Mexico–US. Ang kanilang mga pag-aaral ay kadalasang tumutukoy sa mga balangkas ng pagsunod (compliance frameworks), integrasyon ng anti-money laundering (AML), at interoperability kasama ang mga pambansang sistema ng pagbabayad.

Natatandaan na ang mga peer-reviewed na journal tulad ng *The Journal of Development Studies* at *World Development* ay nagpakita ng empirikal na pananaliksik na pinagsusuri ang mga sukatan ng panghabambuhay na kahusayan: sapat na kapital (capital adequacy), antas ng pagpapanatili ng customer (customer retention rates), at kakayahang palawakin ang teknolohiya (technology scalability). Ang mga pagsusuring ito ay tumutulong sa mga investor, regulator, at kasosyo na suriin ang katiwalian nito nang lampas sa mga pangako sa marketing.

Para sa mga kumpanya ng remittance na naghahanap ng legalidad at paglago, ang pagbanggit sa ganitong independiyenteng pananaliksik ay nagpapalakas ng kanilang ESG reporting, nagpapabuti ng kahandaan para sa due diligence, at sumusuporta sa mga aplikasyon para sa lisensya sa mga emerging market. Ang pakikipagtulungan o pagbanggit sa mga institusyong ito ay nagpapakita ng dedikasyon sa transparency, inobasyon, at sistemang katatagan—mga pangunahing SEO keyword para sa stakeholder engagement at regulatory alignment.

Paano inilalarawan ng Bank of the South ang konsepto ng “pag-unlad” — halimbawa, paglago ng GDP, Human Development Index (HDI), *buen vivir*, o mga balangkas na post-extractivist?

Para sa mga negosyo ng remittance na naglilingkod sa Latin America, ang pag-unawa sa pananaw ng Bank of the South tungkol sa “pag-unlad” ay mahalaga upang makasabay sa mga lokal na halaga at umuunlad na regulasyon. Hindi tulad ng mga tradisyonal na institusyon na binibigyang-priority ang paglago ng GDP, ang Bank of the South ay binibigyang-diin ang *buen vivir*—isang buhol-buhol at nakatuon sa komunidad na konsepto na ugat sa mga Indigenous Andean na pananaw sa mundo, na nagbibigay-diin sa balanseng ekolohikal, katarungang panlipunan, at dangal na pangkultura imbes na sa mga hamak na sukatan ng ekonomiya.

Ang balangkas na ito na post-extractivist ang direktang nag-uugnay sa paraan kung paano suportahan ng Bank ang pinansyal na soberanya: sa pamamagitan ng pondo para sa rehiyonal na imprastraktura, mga pampublikong serbisyo, at mga ekonomiyang kooperatibo—hindi para sa mga industriya ng pagmimina o iba pang extractive industries, ni para sa mga daloy ng kapital na may mataas na antas ng spekulasyon. Para sa mga provider ng remittance, ito ay isang malinaw na senyal ng tumataas na demand para sa mga etikal, transparente, at lokal na nakabatay na solusyon sa pagpapadala ng pera—lalo na ang mga nagpapahintulot ng direkta at napapanatili na suporta sa mga kooperatibo, edukasyon, kalusugan, at agrikulturang pangkapaligiran.

Bukod dito, ang pokus ng Bank sa human development (HDI) imbes na sa GDP ay nangangahulugan na ang mga nakakatanggap ng remittance ay unti-unting mas nagmamahal ng mga salaping nagpapataas ng kabutihan—hindi lamang ng pagkonsumo. Ang mga mapagkukunan ng remittance na may pananaw sa hinaharap ay maaaring magkakaiba sa pamilihan sa pamamagitan ng integrasyon ng impact reporting na aligned sa HDI, murang pagpapadala ng pera sa mga rural na bangko, o pakikipagtulungan sa mga pondo para sa pag-unlad ng komunidad na inendorso ng mga prinsipyo ng Southern Bank.

Sa madaling salita, ang pag-align sa etika ng pag-unlad ng Bank of the South ay hindi lamang ideolohikal—kundi estratehiko rin. Ito ay nagtatayo ng tiwala, natutugunan ang umuunlad na mga inaasahang regulasyon, at sumasali sa tumataas na alon ng finance na pinangangasiwaan ng mga halaga sa buong Latin America.

Kung mabubuhay muli ngayon, ano ang tatlong konkreto at mahahalagang reporma upang lubos na malampasan ang mga kawalan sa kaniyang kasaysayang pagpapatupad?

Ang pagbuhay muli ng mga sistemang pangsending pera ngayon ay nangangailangan ng agarang at nakatuon na mga reporma upang isara ang paulit-ulit na mga kawalan sa pagpapatupad—lalo na para sa mga migrante na kulang sa serbisyo at mga tagatanggap na may mababang kita. Una, ang pagpapakilos ng pamantayan para sa real-time na cross-border payment rails sa pamamagitan ng interoperable APIs at central bank digital currency (CBDC) corridors ay makakabawas ng oras ng pagpapadala mula sa ilang araw hanggang sa ilang segundo lamang, at makakabawas ng gastos hanggang 50%. Sa paraang ito, nalilimutan ang fragmentation sa mga legacy banking at fintech networks.

Pangalawa, ang pagsasagawa ng mandatory transparency regulations—na nangangailangan sa lahat ng provider na ibunyag ang *lahat* ng bayarin, exchange rate margins, at mga oras ng paghahatid *bago* pa man simulan ang transaksyon—ay nagbibigay kapangyarihan sa mga konsyumer at nagpapalakas ng price competition. Ayon sa World Bank’s Remittance Prices Worldwide database, ang kawalan ng transparency ay patuloy na tinatago ang higit sa $15 bilyong nakatagong gastos kada taon sa buong mundo.

Pangatlo, ang pagpapalawak ng mga regulado na agent banking networks sa mga rural at hindi pormal na ekonomiya—na suportado ng tiered KYC frameworks at mobile-money interoperability mandates—ay nagtiyak ng last-mile access nang hindi nilalabag ang mga pangangailangan sa AML/CFT compliance. Higit sa 1.4 bilyong adulto ang nananatiling unbanked; ang inklusibong onboarding ay hindi opsyonal—ito ay pundamental. Kasama-sama, ang tatlong repormang ito—modernisasyon ng imprastraktura, transparency sa presyo, at inklusibong access—ay tumutugon sa mga pangunahing kasaysayang kawalan: bilis, gastos, at saklaw. Para sa mga negosyo ng remittance, ang pagtanggap sa mga ito ay hindi lamang pagkakasunod-sunod sa regulasyon—ito ay pagbubukas ng tiwala, lawak ng operasyon, at pangmatagalang paglago sa isang pandaigdigang merkado na may halagang $860 bilyon.

 

 

About Panda Remit

Panda Remit is committed to providing global users with more convenient, safe, reliable, and affordable online cross-border remittance services。
International remittance services from more than 30 countries/regions around the world are now available: including Japan, Hong Kong, Europe, the United States, Australia, and other markets, and are recognized and trusted by millions of users around the world.
Visit Panda Remit Official Website or Download PandaRemit App, to learn more about remittance info.

更多